"یک ثانیه بود انگار            درگیر نگاهم شد

خسته بودم و خاموش      آرامش راهم شد

لبریز تهی بودم               انگار صدایم کرد

با زمزمه ی باران             کولاک,هوایم کرد

دردانه ی نایابی ست         ناقوس کلیسایش

چشمان مسیحایی           راز رخ زیبایش

شد قافیه ی شعرم          من جام از او دارم

او جان من و انگار             آرام از او دارم

حالا پرم از نامش              من بنده ی او هستم

از عمق وجود,از دل           آکنده از او هستم"

 

 

توجه توجه:قالبش مشکل داره! استاد جون مهربونم قراره تصحیحش کنه.

ببینین نسبت به شعر قبلیم که چند وقت پیش گذاشتمش تو وبلاگ چطوره