كاش احساس شبنم را درك ميكردي و با دستان
بي احساست خواب نيلو فر را بر هم نميزدي

كاش مي فهميدي كه پرنده وجودم آشیانه ای دارد به وسعت تو

كاش ميدانستي رنگ برگ ها سبز است يا زرد

كاش آتش گرم عشق ميشدي و تنم را از

سرماي غم وتنهايي حفظ ميكردي

اما افسوس تو پنداشتي كه من هیچم،ولي

نخواستي بداني كه این هیچ هم حرفهايي براي گفتن دارد..-